Kim vurdu bilmem
Bilsemde söyleyemem
Biraz yıldız topladık sabah olunca yerden
Biraz ayrılık...
Biraz mavi...

...

HAKK’I SÖYLE

Yol vardır yolcusun yolda koyar
Yol İslam’sa yolcusu ona doyar
Varlık elbisesin üzerinden soyar

...

Tam şurama ,hani sol yanıma
Öyle bir özledimki içimden
Niye yoksun diyemedim
Hüzünlerime duva diye sürdüm seni
Gözyaşlarima ilaç ...

...

Hak etmediğin yere zaten, tesadüfen geldin
Karanlık bir dünya yaratmada, en büyük sebepsin
Ne kadar Süleyman olsan da, tahtını payidar kılsan da
Arif bilge cesur, medeni insanlığın gözünde

...

Attığım her çentik tutsaklıktan kurtulmayı beklemek değil..
Tutsaklığımın değerini bilmek için..
Ve ben sana Aşıkken tutsaklığı bilirim sevgilim, hürken esareti!
Bağımsızken bağlanmayı bilirim gizli bir iple..
Ve sensiz geçirdiğim günleri bilirim ben..

...

Yalancılar meclisinde, arif kelam edilirmi
Namertlerin sofrasında, yemek hiç yenilirmi
Cahil ile menzil gidilirmi, sohbet edilirmi
_______Bilmem söylesem mi, söylemesem mi?

...

Sana ait duyguların sarhoşluğunu yaşarken en acısından
Ümit gerçek olsun diliyorum senin adına

Hani inanmazken sevenlerde ayrılığa
Elin elimde bir resmin vardı ya

...

bir umut tufanıyla açılıp
sessizliğin girdabında
suskunluğa gün doğurduk

takvimi hazan terbiyesi

...

Sellere sor beni sana söylesin
Geçmez oldu günüm çileli başım
Yıllara sor beni sana söylesin.

Düşürdün gurbete ömrüm kalmadı

...

Bir hayale inanıyorsun diyorlar. Belki haklılar ama kim bana yaşam denilen şu yolculuğun da bir hayalden ibaret olmadığını ispat edebilir ki?
Bütün anlattıklarımı yaşadığımı düşünüyorlar, basitleştiriyorlar ömrümü; gülümsüyorum.
Sıradan seks düşlerinde kaybetmediğim özümle duyuruyorum oysa sesimi cümlelerimde, anlamıyorlar; uzaklaşıyorum. Köşelerime, sertliğime ve inatçılığıma kızıyorlar ama erdemlerin karşısında da ceket ilikliyorlar tezatlıklarıyla; seyrediyorum.
Bildiklerimi, eskiyene ve kuralları değişene kadar savunduğum için geri kafalılıkla suçluyorlar. Ben böyle olduğum için onarlın özgür davranabildikleri bir dünya olduğunu fark etmiyorlar; susuyorum. Kendilerini gerçeklerden uzak tutarak, sevgiye inanmayarak mantıklı görüyorlar; gülümsüyorum.“Aşkın olmadığı bir dünyayı düşünebiliyor musunuz?” diyorum.
Dilleri lal oluyor veya mantığımı çöpe atmadan doludizgin sevmeme şaşkınlıkla bakıyorlar; duraksıyorum.

...