Bırakıp giderken,
gurbetimde kaldı acılarım
bilmem değdimi gözlerimin yaşına
tükettim dudaklarımdaki sen olan kelimeleri
gurbetin karanlık sokaklarında hasretin yargılar beni .







Şimdi gurbetimde savrulan yüreğim üşüyor
gözlerimde felaketim oluyor: gözlerin
yokluğunun düşünceleri sorgular,ken beni
nerden bileyim
aşkın kanunu,nu ben yazmadım ki
kimi sevdiysem
hep sırtımdan vurdular .






Oysa gözlerimden akan sendin,değerimi bilmedin
geceyi gözyasımla yargılarken karanlık,
ay vurur yüreğime
bıçak sırtı, kanamalı gözyaşlarım
her,gece rüyalarda sessiz ,sana koşuyorum
hüküm giydi, yüreğim , yargılar beni
geceler İsyanda,
suçluyum seni sevdiğim için
hasretinde yandığım için
bitirdim dudaklarımdaki sen olan kelimeleri
yokluğunun karanlık gecelerinde hasretin yargılar beni .







Üzerime hasretin yağıyor,her gece,
çalıyor bir başka telden,
vurdukça ,vuruyor ,yokluğunun duruşmasında yaralı yüreğim
engeller koyuyor bedenime
gurbetime kar , yüreğime hasretin düşüyor ,
gecenin infazındayım ,sevdam üşüyor
çekiyorum açısını
suçum seni sevmekmiş
hasretinden yanmakmiş
bitirdim dudaklarımdaki sen olan kelimeleri
gurbetin karanlık sokaklarında hasretin yargılar beni .






Acıların düşsel komalarında,uyuyamıyorum
soluğu kurşunlanmış,
kaç gece daha hüküm sürecek yüreğimde hasretin
suçluyum seni sevdiğim için
suçluyum
her gece ateşlerde yandığım için
yargıla durma beni
düşürdüm dudaklarımdaki sen olan kelimeleri
gurbetin karanlık sokaklarında hasretin yargılar beni ....




Şiir_YARALI_34/2015/Avusturya