Bildik akşamlardan biri daha kapısını
Çalıyor kadın’ın
Karşıdaki masmavi denizin kızıl cibinliğini giydiği
Saatlerin içinde
Henüz fermuarı kapanmadı günün,diyor kadın.
Gökyüzü ağır ağır kayboluyor
Fırça darbeleriyle kapağı açılıyor tuvaldeki şişenin
Usuldan usuldan yuvarlanıyor alkol kokusu
Göz çukuruna benziyor kadehinin içi
Bir uzun havanın yanık sesi çınlıyor,dört duvara
Çarpıp masaya düştükçe
Bir yıldız kayıp gidiyor ötelere
Su şırıltılarını yok ediyor klakson sesleri
Puslanıyor şehir
Karanlığı en güçlü siyahla boyamak gerekir şimdi,
Diyor kadın.
Yudumluyor yalnızlığını
Denizden bir kadeh dolusu yakamoz daha eksiliyor.
Bütün sokaklara yeniden ad koyuyor kadın
-Aşksızlık Sokağı!
Her adım atışında daha koyu geceye yaklaşıyor
Gökyüzüne uzanmak istiyor kadın
Gücü yetmiyor
Utanıyor
Tepeden bakarak kendisine gülüp alaya alan yıldızlardan
Sıvası dökülüyor yüzünün
Bildik gecelerden birine dönüyor akşam
Bir adım gerisinde sus kalıyor kadının
Bir adım sonrasına hazırlanıyor sus…


NECDET ARSLAN