’Vatan sağ olsun, bi’başım var, o da uğruna fedâ olsun...’

"Hakkınızı helâl ediverin yiğitlerim,
şimdi kutlu vazife sırası benim
cennette görüşürüz inşaAllah"
Dedi ve fırladı cepheden Hamid Reis.

Gözü kara çavuşlarımızdandı.

Rizeliydi. Duldu,
karısı erken ölmüştü, çocuğu olmamıştı.
Evli olanı, çocuğu olan erbaşını gözü gibi sakınırdı,
zor görev vermeye kıyamazdı.

Erlerin hepsi hayrandı ona,
kimi ağabey bilir, kimi
babası yerine sayardı.
Komutanları da sayar, severlerdi.

O gün tam dört kurşun yedi göğsüne,
al kanına düştüğünde yüzünü görmeliydiniz
nûr gibi parlıyordu gülüşü.

Askerleri hemen etrafını sarmıştı
pür telaş sipere almışlardı çavuşlarını
"Vatan sağ olsun" dedi önce Hamid sonra
kelime-i şehadeti beraber getirdiler
ne mutlu, ne kutlu, ne yüce...

Mekânınız cennet olsun yiğitlerim
sofranızda bana da yer ayırın
peşinizi sıra geleceğim...