0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
765
Okunma

Bugün yapraklar ruhsuz, gökyüzü karanlık
Hala uzayda olduğumuzdan emin olmak için
Bakabileceğimiz yıldızlar bile
Gözükmüyor bulutlardan
Kasveti sırtımda taşımaya başladım sanki
Dizlerim çözülüyor artık yürümekten
Nereye gidiyorum bilmiyorum
Belkide itiraf edemiyorum kendime
Çünkü içimdesin, duyarsın
Duyarsan üzülürsün.
Sarhoşluk gibisin
Sen şişenin sonu, bense yitik bir karaciğer
Hiç bir tıbbi yardımı kaldıracak durumda değilim artık
Düşüncelerim it dalaşında
Belki de arada duyduğum insan sesleri banadır
Savaş meydanına düşen uçak gibiyim
İrtifa benciliyim
Düşüyorum
Karanlık bir sonbahar günü,
Sen öldün ben üşüyorum.
Sami Arlan..
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.