hoşlanıp hoşlanmadığınızı bilmeden
habire yazıp duruyordum ya size

​memleketten ortak tanıdıklardan
pek az gülüyordunuz tahminimce
neden ille de güldürmeye çalıştığımı
ben de bilmiyordum aslında

​hani hemen hepimizin kaybettiği
ya da görmezden geldiği yanları vardır ya
öyle işte

​epeydir yazmadığımı fark ettim
beklemediğinizi bile bile
belki gizli bir bekleyişti sizinki
tesadüfen görebilirsiniz
okuma ihtimaliniz de
kaf dağından indiğinizde

​bu arada size bir şey söyleyeyim mi
çok ilginç bir insansınız
hep hayal dünyasındasınız
bu gidişle ayaklarınız asla yere basmayacak
anlayınız

​aslında kimseyi dış görünüşüyle değerlendirmem
yürek işçisiyim özdür önemsediğim
her neyse
şunu da hemen belirteyim
ne de olsa beş on gömlek büyüksünüz
çok değil üç beş yıl sonra yine görüşürüz sizinle

​dedim ya ben yürek işçisiyim
ne garezim olur ne de kin tutarım kimseye
varlığınız mutlu etmemişti ki
yokluğunuza yas tutayım ardınızca

​ama itiraf edeyim
memleket manzaraları anlatmayı çok severdim
taraf olmaktan oldukça uzak olduğunuzu
sonradan anladığım

​siz konuşmaya başladığınızdaysa
bana hiç sıra gelmezdi
ağlama duvarı gibi hissetmeye başlamıştım
siz anlatıyor anlattıkça rahatlıyordunuz
benimse yüküm arttıkça artıyordu

​şimdi sıra bende yani anlatan ben
dinleyen siz olacaksınız
isteseniz de istemeseniz de

​bu sabah sahile indim uzun uzun yürüdüm
her şey yerli yerindeydi her yer yemyeşil
sağımda deniz solumda baharın gülen gözleri
sadece siz yoktunuz epeyce yokladım kendimi
ama nafile
yoktunuz

​meğer tek ortak yanımız aynı ülkenin vatandaşı
oluşumuzmuş geri kalanı ise
büyük bir yanılsama


Hatice AK/04.03.2013