​Kırıldı kolum kanadım, gelmedin,
Neler çektim şu dünyada, bilmedin.
O kadar yalvardım, yine dönmedin,
Şimdi ne edersen et, ben karışmam.

​Sensiz olmak bana çok zor demiştim,
Senden başkasıyla yapamam demiştim.
Ne vaatler edip sözler vermiştim,
Affetmedin artık, git, ben karışmam.

​Gözlerimden yaşlar akar gidince,
Eller seni bana sorup edince,
Eski günleri hatırlayıp anınca,
Yansam da geri dönme, git karışmam.

​Hayaloğlu der ki sevmek yük imiş,
Hele bu devirde sanki suç imiş.
Otuz yıl ömrümden alıp gitmişmiş,
Şimdi ne edersen et, hiç karışmam.

​Bu kadar kolay mı söyle bu işler?
Hesapsız mı böyle geliş gidişler?
Hayaloğlu her an seni düşünür,
Lakin yine dönme, git, ben karışmam.

​Bir gün olur “Affet” diye gelirsen,
Sözler dizip özürler de dilersen,
Hayaloğlu dayanamaz, sen üzülsen;
Vur kapıma, gir içeri, bil ki karışmam.

Recep Hayal
Hayaloğlu