Ödünç alınan son kuruşla ödenen ilk kuruş arasında tabii muazzam bir fark vardır. GOETHE [Paylaş]
E-mail: Şifre: Facebook ile bağlan Üye ol | Şifremi Unuttum
Türkiye Şiir Platformu
ANASAYFA ŞİİRLER Edebiyat Defteri YAZILAR Edebiyat Defteri FORUM Edebiyat Defteri ETKİNLİKLER Edebiyat Defteri NEDİR? Edebiyat Defteri Kitap KİTAP  Edebiyat Defteri Tv TİVİ Edebiyat Defteri Sesli Şiirler MÜZİK Edebiyat Defteri BLOG Edebiyat Defteri Atölyeler ATÖLYE  Edebiyat Defteri BİCÜMLE Edebiyat Defteri ARAMA Edebiyat Defteri İLETİŞİM
Şiir Puan
1 2 3 4 5
 

10 10 1
Toplam: 5.0 puan
1 kişi puan vermiş.


Şiir Bilgi
15.11.2007 tarihinde eklendi.
963 çoğul gösterim
943 tekil gösterim
4 yorum
1 kişi beğendi.
Portfolyo: Genel
Şiiri Beğenenler
En son eklediği şiirler

Ey Annem! .. Ey Azize! ..



Sen, bilinmez meşhurun, sır küpü aziz varlık!
Kendi övülmüş iken, seni övmüş Peygamber.
En sevgili Nebi’nin, o eşsiz fedakârlık,
Sıfatı canın olmuş, kokunsa miski amber.

Senin gönül iklimin, Tur’u Sina şefkatte,
An be an görünmede, gözlerinden merhamet.
Peygambere varissin, emsalsiz zerafette,
Anne diye çağrılır, dillerde o letafet.

Seni rüyada bile, gülüyor halde görmek,
Göze nur, gönle sürur, cana şifadır annem.
Hiç bitmeyen sermaye, senin rızana ermek,
Dergâhı İlahi’de, ruha sâfadır annem.

Şefkatinden ağlaman, ilân-ı aşk Allah’a,
O rahmet deryasından gözlerine inen nem.
Gönlüne uğramayan yol varır mı Allah’a,
Ey gönlü Hâk kapısı, Muhammed huylu annem!

Baş koydum eşiğine, bir buse almak için,
Cennet, ayaklarına serilesice annem.
Sana gelen müjdeye, hissedar olmak için,
Ayaklarının altı, öpülesice annem.

Hayır! Hayır! Övmüyor, hiç de abartmıyorum,
Öteden gelen emir; ’Of bile demeyiniz! ’
O’ndan gayrıya asla, kulak kabartmıyorum,
Dedi: ’Ben incinirim, O’nu hiç üzmeyiniz! ’

Gayem, balından sürmek, şu gönül damağıma,
Kurudum, çöle döndüm, ey şefkat emzirenim!
Hicranın cana yetti, hazan erdi bağıma,
’Geldim! ’ de, ’Affettim! ’ de, ey hasret dindirenim!

Yavruna diken batsa, sana mızrak saplanır,
Kaç günlük mesafeden, Veysel Karanî gibi.
Birtek dişi kırılsa, ağzına kan toplanır,
Çıkarırken hepsini, Veysel Karanî gibi.

Allah’ın hoş kokusu, Habibinin canına,
Karen’den gelirmiş ya, Üveys’in sinesinden.
Annesini taç etmiş, hem can etmiş canına,
Esermiş burcu burcu, o Yemen ülkesinden.

Karenli Üveys nerde, ben nerdeyim ey annem!
Mümkün mü kıymetini, O’nun gibi bileyim.
Mahsun olman kalbimi yandıran bir cehennem,
Ey annem! Ey azize! Sen gül ki ben güleyim!

Muammer Bilim


(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.


 Yorumlar
Okuduğunuz yorum şiirin sahibi tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
 balımsultan
 
28 Mayıs 2012 Pazartesi 11:58:02
Ey Annem! .. Ey Azize! ..


Sen, bilinmez meşhurun, sır küpü aziz varlık!
Kendi övülmüş iken, seni övmüş Peygamber.
En sevgili Nebi’nin, o eşsiz fedakârlık,
Sıfatı canın olmuş, kokunsa miski amber.

Senin gönül iklimin, Tur’u Sina şefkatte,
An be an görünmede, gözlerinden merhamet.
Peygambere varissin, emsalsiz zerafette,
Anne diye çağrılır, dillerde o letafet.

Seni rüyada bile, gülüyor halde görmek,
Göze nur, gönle sürur, cana şifadır annem.
Hiç bitmeyen sermaye, senin rızana ermek,
Dergâhı İlahi’de, ruha sâfadır annem.

Şefkatinden ağlaman, ilân-ı aşk Allah’a,
O rahmet deryasından gözlerine inen nem.
Gönlüne uğramayan yol varır mı Allah’a,
Ey gönlü Hâk kapısı, Muhammed huylu annem!

Baş koydum eşiğine, bir buse almak için,
Cennet, ayaklarına serilesice annem.
Sana gelen müjdeye, hissedar olmak için,
Ayaklarının altı, öpülesice annem.

Hayır! Hayır! Övmüyor, hiç de abartmıyorum,
Öteden gelen emir; ’Of bile demeyiniz! ’
O’ndan gayrıya asla, kulak kabartmıyorum,
Dedi: ’Ben incinirim, O’nu hiç üzmeyiniz! ’

Gayem, balından sürmek, şu gönül damağıma,
Kurudum, çöle döndüm, ey şefkat emzirenim!
Hicranın cana yetti, hazan erdi bağıma,
’Geldim! ’ de, ’Affettim! ’ de, ey hasret dindirenim!

Yavruna diken batsa, sana mızrak saplanır,
Kaç günlük mesafeden, Veysel Karanî gibi.
Birtek dişi kırılsa, ağzına kan toplanır,
Çıkarırken hepsini, Veysel Karanî gibi.

Allah’ın hoş kokusu, Habibinin canına,
Karen’den gelirmiş ya, Üveys’in sinesinden.
Annesini taç etmiş, hem can etmiş canına,
Esermiş burcu burcu, o Yemen ülkesinden.

Karenli Üveys nerde, ben nerdeyim ey annem!
Mümkün mü kıymetini, O’nun gibi bileyim.
Mahsun olman kalbimi yandıran bir cehennem,
Ey annem! Ey azize! Sen gül ki ben güleyim!

Muammer Bilim


Şiir madenine düştüm sanırım?Bu maden sevgiyle ve çiçeklerle dolmuş taşmış,kutluyorum güzel yüreğinizi...
 muratcanbolat
 
18 Kasım 2007 Pazar 14:55:25
şiirinizi çok beğendim .Okuduğum ikinci şiiriniz fırsat buldukça diğer şiirlerinizi de okuyacğım .
 mehmetfaruk
 
15 Kasım 2007 Perşembe 21:02:23
Bu kadar güzel bir eserin takdiri yalnızca bana kaldıysa epeyce düşünmeli. tebrik eder yenilerini okumayı dilerim selamlarla
 aynur soysal kumcu
 
15 Kasım 2007 Perşembe 15:17:08
tebrıkler muammer bey şiir anlamlı olmasına karşın orjınal hava yakalamak uğruna kendı kendınızı baltalamışsınız kusuruma bakmayın ok.


Ey Annem! .. Ey Azize! .. şiirine yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.


Üye ol Şifremi Unuttum