__________________________Uzak şehirlerden gelendim
Saçlarımı rüzgâr taramıştı
Yürek desen yıldızlara eşti
Yasaklı bir kentin geçilmez patikasıydı
Toprak kokardı tenim
Munzur’un sütünü emmiştim




Yorgundum!
Taşıyamazken ayaklar bedeni
Kançık pusulara düşürdün
Sürdün sözcükleri namluya
Sen vuran oldun
Bende ölen


ASMEROZ-62

Gülşen Polat//
______________________________________


Hep en güzel düşleri gördürürler, seven güzel yüeklere. Sırası gelsin gelmesin, sırasız sözcükleri sürerler US'larındaki namlulara, can yakıcı mermiler halinde. Dayanacak cesur benlikler, karşı koyacak yürekler gerek, yalnız "BEN" duygusunu kara yüreklerine hapsetmiş olanlara. Başdebilir cesur yürekler, nekadar acılı da olsa yıkılmaz sevgilere yapılan salvo atışlarından. Geçip gitti sanırız, uzaktan izleyenler olarak; ancak sıyırıp geçsede izi kalır; tortusu, yılları kapsayan tortusu hep savrulur durur, haksızlıkların.
En nankör atışlardır, asil sevgilere yapılan salvolar. "Unutmak gerek, kadir kıymet bilmeyeni," demek kolay. Birde sevgi erbabına sor; olanca öfkesine, kinine rağmen güzel yüreğine söz geçiremez, hüznüne hep yenik düşer, vefa borcu varmışcasına,hüzünleri sergilip yansıtmaktan geri durmaz vefalı yürekler.

Varsın hüznü bol olsun, çok güzeldi, beyeniyle özümseyerek okudum, böylesi güzel ve anlamlı şiirler hüzünsüz, duyğu fakirliği ile zaten yazılamaz.
Esenlik ve mutluluk dileklerimle kutlayıp selamlıyorum değerli şairimi. Kemal Polat