Nüfuzu Olana Diz Çöküyorsun

Sözümüz;
Çeşitli mekanlarda; demediği lafı bırakmadığı kişiyi karşısında gördüğünde, eğer kendinden güçlüyse;
Yerlere kadar eğilenleredir....

İffetsiz düzenbaz; müfrit sahtekâr
Zır yüzsüz hokkabaz, arsız riyakâr
Ey nursuz beynamaz, mel’un hilekâr.

Yetimi yolana, yağ çekiyorsun
Nüfuzu olana, diz çöküyorsun.

Kula kuluk yapıp, ahkâm kesersin
Mala, mülke tapıp; şirret esersin
Eğri yola sapıp, düze küsersin

Yalana dolana, bal döküyorsun
Nüfuzu olana, diz çöküyorsun.

Dost selam verince, öte atarsın
Küffar post serince, gidip yatarsın
Kapkara; derince dibe batarsın.

Sevreti bulana, bel büküyorsun
Nüfuzu olana, diz çöküyorsun.

Üst kata çıkınca, unuttun dünü
İki mum yakınca, parlattın yönü
İhale kapınca, kurtardın günü.

Akrebe, yılana; gül ekiyorsun
Nüfuzu olana, diz çöküyorsun.

Kadir Durak
(lebiderya)

Eser yazar adına tescillidir
Kaynak göstermeden yayınlanamaz.