Siren sesleri deler geceyi ansızın,
Kırmızı ışıklar yanıp söner sedye üstünde.
Bir canın derdiyle atar yüreği her birinin,
Zamanla yarışır hekim, o an can pazarı dır.

​Kapılar açılır hızla, telaş sarar ortalığı,
"Acil" yazan o tabela altında hayat durur.
Kimi ananın gözyaşı akar, silinmez ıslaklığı,
Kimi bir umutla bekler, dualarla adım vurur.

​Beyaz önlüklü eller derman olur yaraya,
Yorgun gözler uykusuz, sabaha varır nöbet.
Bir canı hayata bağlamak için girilir bir sıraya,
Ne makam kalır geride, ne mülk, ne de şöhret.

​Koridorlar şahittir çekilen o derin ahLara,
İnsan ne kadar aciz, ne kadar zayıftır o an.
Bir nefes, bir "iyi" haber umut olur sabahlara,
Canın emanet olduğu yerdir şu koca cihan.

​Ey acil servisin sessiz ve fedakar neferi!
Dualar seninledir, ellerin dert görmesin.
Hayat ile ölüm arasındadır senin o seferi,
Yaralı bir gönle şifa ol, ebedi gülümsesin.

Recep Hayal
Hayaloğlu