0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
23
Okunma
Gece çökerken şehrin üstüne,
Suskunluk çöker puslu sokaklara.
Bir kurt ulur uzaktan,
Yalnızlık vurur göğsümün tam ortasına...
Biz bu yola kefenimizi sarıp da çıktık,
Ne dostun sitemine eğdik başımızı,
Ne düşmanın kahpe pususuna!
Gözümüzde korku yoktu bizim,
Yüreğimizde mangal gibi bir sevda...
Dönmeyiz dedik, dönmedik antlaşmamızdan.
Kurtlar sofrasında yem olmadık,
Kendi kanımızla yazdık adımızı bu dağlara!
Hangi kahpe tuzak düşürür ki bizi?
Hangi fırtına koparır bu gövdeyi toprağından?
Şimdi bırak, yağmur yıkasın gecenin kirini.
Bırak, rüzgâr taşısın feryadımızı.
Biz yürüdük mü arkamıza bakmayız,
Ya bu kavgayı kazanırız dostum,
Ya da bu namuslu duruşla düşeriz toprağa!
Recep Hayal
Hayaloğlu
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
