Her yer artık masmavi, baştanbaşa boyanmış
Dağlar taşlar korular, çınarlar, manolyalar
Dünya tek rengi havi, gökyakutu kuşanmış
Cevap bulmuş sorular, söylemiş kamelyalar

Menzili uzun gözler, sonara yakalanmış
Geçmişte takılırken, bugünler ıskalanmış
Vurmuş torpido sözler, korkular arkalanmış
Umutlar yıkılırken , geçe kalmış hülyalar

Çok iskele Haliçte, uğranmış, kalınmamış
Uzaktan yakınlıklar, belki tat alınmamış
Kim erdi, kim hariçte, an yoktu çalınmamış
Artık yok dargınlıklar, mavileşti fulyalar

Nilüfer mayın olmaz, olmaz insansız duygu
Yazmak meram anlatmaz önemli olan vurgu
Nice aşklar, hiç solmaz, ne şiirler var kurgu
Sevene her söz batmaz, hatırnaz açelyalar

Boğaziçi turkuaz, köpürmekte pupada
Akar dururken sahil, katamaran yalpada
İtimat var korku az, eller kenet sapada
Tereddüt aşka dahil, anlatır lobelyalar

Gök de mavi deniz de, ondandır vurgunluğum
Mavi benim vatanım, nadirdir durgunluğum
Tuzlu tadım genizde, mutaddır korgunluğum
Sokul işte cananım, pikemiz akasyalar


erolbaşçı