DAYI...📌

Kaç sene devrildi kim bilir,
Nefesini unuttuk çoktan.
Yürek desen hurdaya dönmüş,
Eriyor be dayı, yoktan.
Öyle süslü laflara da gerek yok artık,
Ne büyük sevda, ne de yemin…
Bir kere gözlerini görsek,
Bir kere sesini duysak yeter dayı.
Koca adamız güya,
Caka satıp gezeriz ortalıkta.
Millete eyvallahımız yok deriz,
Ama gece olunca kalırız kendi başımıza.
“Unuttum” deriz, kime yalan söylüyoruz ulan?
İnsan kendine bile yalan söyleyemiyor geceleri.
Ne para avutuyor bizi, ne kalabalıklar…
Bir tek onun adı geçsin,
Yüreğimiz yine eski yerine dönüyor be dayı.
Bir köşe başında oturur, dalar gideriz be dayı,
Millet geçer önümüzden, biz hâlâ aynı yerdeyiz.
“Unuttum” deriz de kime yalan söylüyoruz ulan,
Gece olunca yine o iki gözü düşünürüz.
Ne kaldı elimizde söyle?
Bir avuç kül, biraz duman, bir de içimizdeki sızı.
Yıllar geçmiş, hayat değişmiş, herkes kendi derdinde,
Bizim derdimiz aynı be dayı…
Bir kere görsek yeter,
Bir kere sesini duysak,
Vallahi başka bir şey istemeyiz.
Karakolda ayna var derler ya,
İnsan bazen kendine bakmaya korkuyor.
Saçlar ağarmış, yüz çizgi çizgi,
Ama şu yürek hâlâ aynı yerde duruyor.
Takvim yaprakları düşmüş birer birer,
Mahalle değişmiş, evler yıkılmış,
Biz değişmemişiz be dayı…
Hâlâ bir çift gözün peşindeyiz.
Kaderin raconu buysa,
Çekeriz ulan, çekeriz de nereye kadar?
Biz sustukça üstümüze geldiler,
Biz dik durdukça biraz daha vurdular.
Ama artık yeter be dayı!
Ne makamınız lazım bize,
Ne malınız, ne mülkünüz, ne de şu gösterişiniz!
Alın hepsini, başınıza çalın!
Biz bir şey istemiyoruz sizden…
Bırakın da şu ömrün kalanında
Bir kere olsun sevdiğimiz insanın gözlerine bakalım!
Biz bu sevdayı toprağa gömdük sandık,
Meğer insan bazı şeyleri gömemiyormuş.
Üstünü kapatıyorsun, susuyorsun,
Hayatına devam ediyor gibi yapıyorsun…
Ama bir gece geliyor,
Hiç ummadığın yerde yine çıkıyor karşına.
Demek ki bazı sevdalar bitmiyor dayı,
İnsan sadece susmayı öğreniyor.
Kapanır perde, biter film,
Işıklar söner bir gün ansızın.
O zaman ne para kalır, ne makam,
Ne de “keşke” demeye fırsat.
Ben senden dünyayı istemedim ki…
Bir selamını istedim, çok mu gördün?
Bir kere gözlerini görmek istedim,
Bir kere sesini duymak…
Şimdi bana söyle be dayı;
İnsan sevdiğini görmeden,
Sesini duymadan,
Bu dünyadan nasıl gider?
İşte benim derdim bu dayı…
Gerisi boş.