0
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
49
Okunma
Bir akşamüstü düştü aklıma adın,
Güneş çekilirken şehrin üzerinden.
Sanki bütün sokaklar seni anlatıyordu,
Ben sustum,
kalbim devam etti söylemeye.
Zerda…
Adın bir rüzgâr gibi geçti içimden,
Ne kapıyı çaldı,
ne izin istedi.
Bir sarı çiçek bıraktı avuçlarıma,
Ben de onu
kaybetmekten korkarak sakladım.
Sen gelince değişmedi dünya,
Ama ben değiştim.
Gökyüzü yine aynı gökyüzüydü,
yağmur yine aynı yağmur…
Yalnızca artık
yağmur yağarken seni düşünüyordum.
Bazen bir insan
bir ömre sığmaz da
bir isme sığar.
Benim için
o isim sendin.
Zerda.
Ve eğer bir gün
bu şiiri unutursan,
üzülme.
Ben seni
şiirlerden önce de seviyordum.
Şiir yalnızca
söyleyemediğim şeylerin
sesiydi.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
