"İsyanım" Şiiri Üzerine Bir İnceleme
​Edebiyat Defteri platformunda paylaşılan "İsyanım" başlıklı bu eser; samimiyetsizlik, toplumsal yozlaşma ve bireysel yalnızlık temalarını klasik sitem edebiyatı usulüyle ele alan güçlü bir duygu yoğunluğuna sahip.

​"İsyanım köprüsüz akan mor suya" ve "Sel olmuş sürükler bu kara rüya" dizeleri, aşılması zor engelleri ve içsel çalkantıları özgün bir imgelemle sunuyor.

Şiirin ikinci ve dördüncü kıtalarında yer alan "Ariflik uzaktı, çoğaldı züppe" ile "Maskeli insanlar riyada yaman" ifadeleri, çağın değer kaybına ve dostlukların çıkara dökülmesine yönelik doğrudan bir başkaldırı niteliğinde.

Bu gönül beklemez, dünyadan indi" dizesi, hayal kırıklıklarının ardından gelen stoik bir kabullenişi ve içsel inzivayı temsil ediyor.

Şiirde geçen Nemrut, hazan, arif, virane gibi sözcükler, eserin Türk halk ve divan edebiyatı imgelerinden beslendiğini gösteriyor.
​
Kendi içinde akıcı bir uyak dizilimine ve ritme sahip olan eser, hüzünlü ve sitemkâr tonunu son dizeye kadar koruyor.
Emeğine yüreğine sağlık diliyorum

Mualesef toplumun çoğu çürümüş üstadım

Güzel vede anlamlı bir şiir okudum değerli sayfanızda teşekkürler

Sizi vede şiirinizi kutlarım tebrikler

yudumyunus

Güzel ve anlamlı bir çalışma olmuş tebrik ederim başarılarının devamını dilerim selam ve saygılarımla

Bu devirde herkes Nemrut üstadım. Tebrikler

Anlamlıydı.Üstad'a saygıyla.