Eski sokaklarda yankılanır sesim,
Toprakta iz bırakır çocukluğum.
Gözümde tüllenir masum bir resim,
Umutla bezenmiş yorgunluğum.

​Ahşap pencereler, tozlu raflar,
Bilye oynadığımız o taş yollar,
Yüreğimi ısıtır hatıralar,
Zamanı geriye sarmaz yollar.

​Annemin tencerede kaynayan aşı,
Babamın şefkatle okşayan başı,
Gözümden süzülmez o masum yaşın,
Çocukluk, ömrümün en tatlı yaşı.

​Uçurtmam göklerde dans ederdi hey,
Bir fincan gazozdu en büyük şölen.
Şimdi ne o günler, ne eski ney,
Ruhumda yankılanır kalpten gelen.

​Bahçede dut ağacı, dalda serçe,
Hayaller kurardık hep gizlice.
Yüreğimiz tertemiz, içimiz ce,
Geceler uyunurdu sevince.

​Kırık dökük oyuncaklar sandıkta,
Saklambaç oynardık biz ay ışıkta.
Zaman akıp gitmiş sanki şaka,
Hasretim o eski, güzel anıta.

​Çamura bulanırdı güzel eller,
Bizi çağırırdı serin yeller.
O günleri anar şimdi gazeller,
Mazide kaldı o tatlı seneler.

​Bir mendilce saklandı ak tenim,
Çocukluk limanı, sığınır evim.
Ne kadar büyüse de bu bedenim,
Hâlâ o çocukla doludur yerim.

​Rüyama girer o bahçeli evler,
Sanki kulağımda fısıldar devler.
Zamanın çarkında bükülür levhalar,
Mazide kaldı o gülümseyenler.

​Gözümde bir damla yaş, dudakta ah,
Çocukluğum geçer şimdi hep sabah.
Geri gelmez bilirim, eyvah ki eyvah,
Hayaloğlu der ki, ruhuma sığın, ey mah!

Receo Hayal
Hayaloğlu