7
Yorum
16
Beğeni
4,9
Puan
107
Okunma
Neyi beklediğimi bilmeden,
kimi zaman yüreğimi çıkmaz sokaktaki bir tabelaya benzetiyorum.
Çıkmaz sokağın tıkanmışlığını yaşıyorum.
Ne geri dönmeye gücüm var,
Ne de bulunduğum yerden ayrılmaya.
Adımlarım her gün aynı taşlara çarpıyor,
Sessizlik bile duvarlarda yankı bulmuyor.
Bir umut arıyorum,
Belki yanlışlıkla açık bırakılmış bir kapıda.
Oysa biliyorum ki,
Bazı yollar yürünerek değil,
Cesaret edilerek aşılır.
Ben ise hâlâ yüreğimin en dar sokağında,
kendi sesime yabancı,
kendi gölgeme sığınmış halde bekliyorum.
Gölgesiz
5.0
90% (9)
4.0
10% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.