1
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
53
Okunma
“Yedisinde neyse yetmişinde de odur”
Demiş atalar.
Oysa öyle değişir ki huylar.
Kendisi inanamaz ki,
Başkası nasıl anlar.
Öyle bir balyoz inmiştir ki kafalarına,
Hep veren yürekler artık der:
“Önce bana.”
Sessizlikler ses olur çığlıklarla,
İpek kozalar bürünmüştür sert kabuklarla.
Ne alttan alırlar,
Ne susup katlanırlar,
Sanılır ki hâlâ bağışlayıcıdırlar.
Artık kimse üzerek sindiremez onları.
Minik serçeler dönmüştür kartallara.
Derler ki:
“Yetmişimde anladım hatalarımı.”
“Artık helal etmiyorum haklarımı.”
30.7.2026
5.0
100% (2)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz