Kimi zaman uyanıp gecenin bir yarısı
Taht kurduğun semaya bakıyorum Ferişte
Hayal deniz mavisi, umut güneş sarısı
Sessizce gözlerine akıyorum Ferişte

Yürüyorum peşinden basıp ayak izine
Bazen koyup başımı ağlıyorum, dizine
Girip dinsiz hasretin karanlık dehlizine
Yeniden çerağını yakıyorum Ferişte

Tam da unuttum derken, cemalini o kızın
Gülüyorsun duvardan gözlerime ansızın
Bir yanımda sevincin, öbür yanımda sızın
Tekrar seni yazıyor, okuyorum Ferişte

Sen diye dinliyorum, senin diye her sesi
Yüzümü ıslatıyor karanlığın busesi
Nasıl yıkarım söyle aşk denen şu mahbesi
Her kazmada kendimi yıkıyorum Ferişte

Seslensem pencerene kimler duyar sedamı
Karun muyum ben sensiz, el açan bir geda mı
Söküp de iplik iplik maziden elvedamı
Umudun gergefinde dokuyorum Ferişte

Susadığım an seni buluyorum önümde
Bin kez adını diyor dudağım bir günümde
Sensin ezelden beri menzilim de yönüm de
Nere yürüsem sana çıkıyorum Ferişte