Yüreğe dokunan, hüznü ve umudu son derece samimi bir dille harmanlayan zarif bir şiir. Bekleyişin sabra, sabrın ise duaya dönüştüğü o ince duygusal çizgiyi rüzgâr, gece, yağmur ve yıldızlar gibi doğa imgeleriyle çok güzel ilmek ilmek işlemişsiniz.

​Özellikle şu kısımlardaki anlatım gücü ve imge kullanımı dikkate değer:
​"Kor olur hasretin sessiz külüme": İçte yanan ama dışarıya ses çıkarmayan o derin yangını çok iyi özetliyor.

​"Sabrım secde gibi göğe yükselir": Sabrı ve bekleyişi kutsal bir ibadet, manevi bir teslimiyet mertebesine taşıyan harika bir benzetme.
​"Aşk dediğin sabır, dua ve seriş": Aşkın tanımını sade ama vurucu bir olgunlukla yapıyor.
​Ahenk, kafiye akışı ve temasıyla klasik Türk şiirinin ve halk edebiyatının o tanıdık, sıcak nefesini hissettiriyor. Kaleminize, yüreğinize sağlık.