Bir mihenk belkide bir dilektir tutulan
Kim bilir kimin kandilinde bir duadır unutulan
Yada büyük bir çok seviyorum sözüdür yenilip yutulan
O köyünün en güzel kokan balkon çiçeği Zeyno

Sevdimi birini bilmem ama gönlünde kuş konmazlar
Kim istediyse kırmadı mührünü istese evde koymazlar
İçinde büyüttüğü sevdaya su verirken görmedim hiç
O köyünün sırlı yaprağı gizli kokan çiçeği Zeyno

Sigarası tütmezmiş ama toprağa tütün ekermiş babası
Bir mercan daha doğursaymış anası belkide korurdu ablası
Hayatı zindan ettiler sevdirmediler haline koymadı iki gardaşı
O kırk dağın çok geç açan yaban çiçeği Zeyno

Kahvede iki lafın arasına sığdırdı, iki maraba
Duydu gardaşları uydu lafa çıkarttılar zeynoyu dağa
Kıydılar Zeynoya. Girdiler garibin günahına
O, kırk dağın acısı, masum kokulu, kan çiçeği Zeyno