0
Yorum
4
Beğeni
0,0
Puan
41
Okunma
kış günü vitrinde kürk giymiş manken
sogukdan donuyor kardeşim kankam
karşimda hayalet ben nasıl çatam
tek başına kaldım yom kimsem arkam
konuşmaz sessizlik baştakiler lal
vermişlere önüme tatsız tuzsuz yal
ilerlesem çekiştirir arkamdan bir kol
yok ki bir dinleyen boşa söyler dil
bütün dünya patlamış bir yanar dag
mezarda yatanlar ölmemişler sag
çırpınmamız boşa etrafımız ag
zanan çok degişti bu nasıl bir çag
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.