Bir devre erdik ki çalan çalana,
Doğruluk istemez, karşı Kur’an’a.
Ne insanlık bilir ne kalpte iman;
Sarılır yılana, sığınır yalana,
Hava atarak yer, yalana yalana.
Bir devre erdik ki çalan çalana.

Bir devre erdik ki samimiyet yok;
Bollukta yaşıyoruz bereket yok.
Yılana, çıyana hümanist amma,
Anaya babaya hiç merhamet yok.
Dilde saygı sakız, kalpte hürmet yok.
Bir devre erdik ki samimiyet yok.


Bir devre erdik ki çeşit çeşit yüz;
Astarını da ister, verdin mi yüz.
İnsanoğlunun gözü asla doymaz;
Doksan dokuzu bulsa, olsun der yüz.
Aynaya dön bak, diyor: "Ölümlüyüz."
Bir devre erdik ki çeşit çeşit yüz.

Bir devre erdik ki sözde durulmaz;
Bulandırdılar suları, durulmaz.
Herkes gelir geçer, dünya bir handır;
İnsan misafirdir, daim durulmaz.
Şeytana özenip de kudurulmaz.
Bir devre erdik ki sözde durulmaz.


Mehmet BULUT