Şehitler yürüdü tebessümle ebediyete;
Kanları, bu toprağın mührü oldu.
Her damlası, hürriyet ağacına can verdi,
Her nefesi, bağımsızlığın yemini oldu.

O gece yalnız bir darbe bastırılmadı;
Esaret zinciri de kırıldı.
Millet, iradesinin üstünde hiçbir güç tanımadığını
Bütün dünyaya haykırdı.

Çünkü bu millet,
Mete Han’ın bozkırından,
Alparslan’ın ufkundan,
Osman Gazi’nin duasından,
Fatih’in inancından,
Çanakkale’nin imanından,
İstiklâl’in ateşinden süzülüp gelen
Kutlu bir yürüyüşün evlatlarıydı.

Ve tarih,
15 Temmuz gecesini yalnızca bir direniş olarak değil;
Bir milletin yeniden kendini hatırladığı,
İradesini, imanını ve bağımsızlığını
Canı pahasına koruduğu
Bir Diriliş Destanı olarak yazdı.

Çünkü 15 Temmuz,
Sadece bir takvim yaprağı değildir.

Bir milletin,
Bayrağını yere düşürmeyen,
Ezanını susturmayan,
Vatanını teslim etmeyen
Sarsılmaz iradesinin adıdır.

Ve o gece anlaşıldı ki;

Bu topraklarda vatan, yalnız sınırlarla değil;
Şehitlerin kanı, milletin duası ve hür yaşama iradesiyle korunur.