0
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
117
Okunma
Seni eksiltmedim,
Çoğalttım içimdeki ıssızlıklarda.
Sana hiçbir zaman kafes olmadı bu yürek,
Gitme ihtimalinin rüzgârıyla büyüttüm
Üşümesin diye içimizdeki o iki ürkek çocuk
Sevgimi gökyüzü gibi serdim üzerlerine.
Ne kanatlarına yük oldum,
Ne de uçtuğun yöne zincir.
Benim içimde öyle bir yankısın ki,
Bulutlar dağılsa,
Yağmur dinse bile,
Gök gürültün hâlâ sessizliğimi titretiyor.
04.12.2002
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
