Sırtında naylon torba
Elinde yıpranmış deniz sandalyesi
Sabah erkenden görev edinmiş
Denize gitmeyi
Yaşlı bedeni
El içi kadar küçülmüş boyu
Zayıf , sıska, esmerden suratı
Denize girme deseler
Koparacak feryadı
Sabahçı deniz tutkunu
Samet dayı…

Ne etrafına bakınır
Ne yakınından geçenlerle tanışmak ister
Cebinde üç-beş kuruşu vardır belki
Kimseye avuç açmaz ki
Gözü denizden başkasını görmez
Gecenin bitmesini iple çekmiş belli
Uykusu tükenmişten
Vazgeçmiş işten
Sahili mesken edinmiş sabah saat beşten
Poyraz seyrelmiş
Deniz sakinleşmiş
İmbat doğmuş,
Tatlı sıcaklık güneşten
Sokaktan denize koşar tekten
Samet dayı…

Hızlı adımlarla
Kurt gibi çevik
Aslan timsali saldırgan
Denizde sulara yönelmiş
Engelleyemez kimse onu
Denizle dolmuş ezilmiş bedeni içten
Kimi kimsesi var mı yok mu bilinmez?
Koşar gibi denize girer, gecikmez,
Sormaz kimseden burayı
Samet dayı…
3.7.2026 Emir Şıktaş