Yüreğinizden dökülen bu dizeler, tasavvufi bir derinliğe ve dünyaya karşı soylu bir dervişane duruşa sahip. Kelimeleri seçerken doğanın unsurlarını (dağlar, ırmaklar, balıklar, yıldızlar) alıp, onları tefekkürün ve ilahi aşkın birer aynası haline getirmişsiniz.
​
"Yüzgeçleri ne yerde ne gökte gördüm" mısrası, maddesel olanın ötesindeki o hayret makamını çok güzel özetliyor. Doğadaki her hareketin (balıkların yüzüşü, dünyanın dönüşü) aslında ilahi bir düzenin parçası olduğunu sezişiniz harika.
​
Mal, mülk veya şan peşinde koşmayıp, fani olanı baki olanın (Dost'un) hatrına terk edişiniz, Yunus Emre veya Fuzuli gibi büyük kelam ustalarının üslubunu çağrıştırıyor.

Allah’ın ilimine dayandıysam ben devrilmem" mısrası, şiirin adeta omurgası gibi. İnsanın rotasını çoğunluğun gittiği yola değil, hakikate çevirdiğinde bulduğu o sarsılmaz gücü çok net ifade etmişsiniz.

​Kaleminize, gönlünüze sağlık. Bu dervişane eda, tefekkür ve teslimiyet duygusu şiirinizde çok samimi ve akıcı bir ritim bulmuş.
TEBRİKLER

Allah tek yar ve yardımcıdır cümlemize hayırlar versin inşalah kaleminize duydunuz ama sağlık kıymetli üstade selam duamla inşalah