GİTME...

Gitme… gidersen dar ağacı kurulur kirpiklerime,
Her damla gözyaşı bir ilmek olur geceme,
Adını astım en derin yerime,
Bir sen eksiktin… o da düştü kaderime.

Gitme… sesin kesilirse içimde şehir susar,
Sokaklarım yetim kalır, lambalarım yas tutar,
Gölgen terk etse duvarlarım yıkılır,
Ben değil, içimdeki “biz” en çok kanar.

Gitme… yokluğun en ağır mahkûmiyet bana,
Ne af var, ne umut, ne çıkış bu davada,
Kalbim kelepçeli hâlâ senin hatırana,
Bir ömür hüküm giydim ben o vedana.

Gitme… ellerin çekilirse zaman donar,
Saatler bile utanır, akrep yelkovan ağlar,
Ben seni sevmeyi değil, sensizliği beceremedim,
İnsan en çok sevdiğinde kaybolur,

Gitme… bak bu son cümlem, bu son direnişim,
Adını haykırırken kırılıyor içimde bir şeyin sesi,
Ya kal… ya da al götür bu yarım kalmış benliğimi,
Gitme...
Suskun Şair Fazlı Acar