Hasretin, özlemin ve cevapsız soruların ince bir lirizmle işlendiği anlamlı bir şiir olmuş. Her dörtlükte hissedilen içtenlik, okuyucuyu duygu yolculuğuna çıkarıyor. Gönülden süzülen bu güzel eserinizi tebrik ediyor, kaleminizin daim olmasını diliyorum.

Bu şiir, sevginin en çaresiz ve en umutsuz anlarını, insanın kendi kendine sorduğu cevapsız sorularla örmüş. "Bilmem" nakaratıyla her kıtanın sonunda çaresizliği mühürleyen şair, aslında cevabını bildiği o acı gerçeği, bir kez daha duymaktan korkarcasına kendine sormaya devam ediyor.Kaleminize sağlık. Bu kadar yoğun bir sitemin içinde bile hâlâ o kişiye ulaşma arzusu taşıyor olmak, sevginin en saf ama en yakıcı hallerinden biri olsa gerek.

Seneler geçse de dinmeyen o sızının, bir yıldız gibi sönüp gittiğini düşünmek; insanın kendi geçmişine olan o hüzünlü bakışını çok net özetliyor. "O da beni arar mı?" sorusundaki o naif çaresizlik, bir gönlün kendi kendini sorgulayışının ve unutulma korkusuyla baş başa kalışının en samimi itirafı olmuş.
Gönül bahçesinin kurumuş olabileceği endişesiyle, gece yarısı ansızın bir hatırayla uyanıp "acaba o da uyanık mıdır?" diye sormak; ayrılığın insan zihninde yarattığı o tekinsiz boşluğu ne güzel anlatıyor. Kulakların çınlamasını bir vuslat umudu olarak görmek, sevdanın insanı nasıl bekleyişin esiri yaptığının en somut kanıtı.
"Bir kere seven insan bin kez vurulur" dizeniz, sevmenin aslında bir tükeniş değil, bir yenilenen acı döngüsü olduğunu vurgulayan çok vurucu bir tespit. Vefasızlığa karşı duyulan o derin sitemin, semadan duyulan bir yakarışa dönüşmesi, duygularınızın ne denli içten ve katmanlı olduğunu gösteriyor.
Çorak bir sahra gibi susuz kalmış o gönül bahçesinin, sesini duymaya olan o büyük açlığı; aynalara bakamayacak kadar değişmiş bir çehre ile birleşince, ayrılığın yarattığı tahribat tamamlanıyor. "Çıksaydım karşısına tanır mı bilmem" diyerek bitirdiğiniz o son dize, aslında kendimize yabancılaşmamızın en hüzünlü aynası olmuş. Kaleminiz daim, gönlünüzün susuzluğu bir gün mutlaka huzurla dolsun; bu dokunaklı eserinizi yürekten kutlarım

Duygularını okuyucuya anlatabilme yeteneğiniz takdire şayan. Harika özenle seçilmiş kelimeler muhteşemdi. Şiire etkisi de oldukça derin olmuş. Şahsım olarak ben çok beğendim. Kutlarım sizi...

Seneler geçip gitti, bitmedi sızım
O da beni arar mı, sorar mı bilmem
Anılmaz mı hiç adım, söndü yıldızım
Gönlünden attı mı, nedendir bilmem.

yukarıdaki dörtlükte "sızım ve yıldızım" redif ve tam kafiye varken 2 ve 4. dizelerde redif varken kafiye yok olmuştur.