Hoş geldiniz şeref verdiniz köye.
Yok yok amma yeter azımız beyim.
Hane sayımız az demeyin "niye".
Şehre göçtü gitti bâzımız beyim.

Ekin eker idik düze ovaya.
Süt peynirler sığmaz idi kovaya.
Bir haller olduda göğe havaya.
İki ay sürüyor yazımız beyim.

Kış gelince tüter üç beş bacamız,
Muhtar,aza,kolcu,birde hocamız.
Gitti erlerimiz gitti kocamız.
Kaçtı dağdan kurtla tazımız beyim.

Çocuk sesleri yok gelmez sokaktan.
İnek,koyun kuzu bittiler çoktan.
Dedik başımıza geldi de haktan.
Ciğere işledi sızımız beyim.

Hani köprü yapıp yol bitecekti
Ahalinin yüzü hep gülecekti.
Turistle ecnebi halk gelecekti.
Koktu gitti şimdi tuzumuz beyim.

Siz koltuğa kubarıp da konunca.
Biz perişan iken sizler onunca.
Kışlar çetin geçip evler donunca.
Çekip gitti oğul kızımız beyim.

Tarla ekilmiyor eken biçmiyor.
Ekenlerde üçü beşi geçmiyor.
Biçenlerde arpa yulaf seçmiyor.
Böyle imiş kader cızımız beyim.

Size makam verdik şatafat verdik.
Reyleri vererek mükafat verdik.
Size şeref verdik iltifat verdik.
Feda olsun dedik kazımız beyim.

Kurudu meydanda yüz yıllık çınar.
Dereler kurudu akmıyor pınar.
Bizde yara derin daima kanar.
Kalmadı takatle kozumuz beyim.

Vallahi bu sene sakın oy deme.
Birin yanına da yüzü koy deme.
Sadaka misali verip doy deme.
Doğruları gördü gözümüz beyim.

Yoldan geldin yolun hali perişan.
Akıllı perişan deli perişan.
Hasan,. Hüseyinle Ali perişan.
Kerbela’ya döndü özümüz beyim.

Siz rahat edinde bize yok düşşün.
Size bin varlıklar bize bok düşşün.
Size şatafatlar bize ok düşşün.
Doğrular konuşur sözümüz beyim.

Yine de umudu kesmeyiz asla,
Oyu moyu artık vermeyiz asla.
İnsanız sonuçta küsmeyiz asla.
Ne söyler dinleyin sazımız beyim.