0
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
24
Okunma
bırakıp gittiğinde
yalnızlıklarını da bırakmıştın bana
ben yalnızlığımı yalnızlığınla ısıtırken
üşümüştüm kar boran bir sevdada
parmak izlerim bile seni hatırlatıyordu;
dokunuşlarda!
gözyaşlarım düştüğünde;
düşüveriyordu ömrüm ellerime!
düşlerimde kimsesiz sevdalar uyanıyordu;
kimliksiz sabahlara!
ayaklarımda yorgun bir yol küskünlüğü,
yürüdükçe büyüyordu; yoruyordu!
tüm gidenler gibi geride kırık aynalar kalıyordu;
umarsız bakışları kazıyarak hüzünlere!
sonra kaybolurken bir ömürden sen;
yeni bir güneş doğuyordu!
vakitsiz karlar yağıyordu mevsim şeritlerine;
baharları utandırarak!
günler sevilmesi imkansız yılları müjdeliyordu;
kaybolan ömürlerin son çağına!
ve hayat her zaman ki gibi;
bir çölü andıran sesinle yeniden geliyordu!
Ş.S.Y
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
