Bak, boyun boyuma uygun…
Huyun huyuma uygun,
Soyun soyuma,
Suyun suyuma yakın.

Gözlerim bakar sana,
Kalbim hep akar kalbine.
Yüreğim baygın sana,
Gönlüm vurgun sana…

Evet deyip bu hasrete son verir misin?
Bu fani dünyada “beni yalnız bırakma”…
Gel, hayatlarımızı birleştirelim.
Mutluluğumuzu nikahla pekiştirelim.
Bu ilişkiyi evlilikle taçlandıralım.

Anla ardık, aşığım sana…
Aşkımın hayrına “evet” de bana…,
Hadi lütfen, evlenelim, hiç ayrı kalmayalım.
Birbirimizi hiç kırmayalım.
Aynı yastığa bir ömür boyu baş koyalım.
El ele verip bütün engelleri birlikte aşalım.
Bir ömür boyu birlikte yaşlanalım.
Yıllar geçse de birbirimizden vazgeçmeyelim.
Ben seninle, sen benimle mutlu bir ömür sürelim.

Lütfen anla artık…
Vurgunum kalpten sana…
Evet deyip son ver bu ayrılığa.
Lütfen benimle evlen, girelim dünya evine…

Unutma!
Evlilik Âdem ile Havva’dan kalmış bize miras.
Sevmişim, mutlu olalım bu hayatta biraz.
Kış gelmeden, hava soğumadan…
Yaz bitmeden, evlenelim bu temmuzda…

Anla artık, lütfen…
Gönülden aşığım sana.
Lütfen “Evet “de bana…

Dinçer Dayı