3
Yorum
12
Beğeni
5,0
Puan
157
Okunma
Irmak denize varmanın yolunu biliyordu..
Yön haritasini açıp deltalara bakmadı.
Dağlardan toplayip taşıdığı bin yıllık tortularıyla akarken
Başını kaldırdı, dağlar yerindeydi.
Rüzgar işine devam ediyordu.
Bir balık, kendinden habersiz geleceğe yüzüyordu.
..
Bir buzul çekilirken
bir kaya ufalanırken
kuşlar kıtalar değiştirirken
yollarını başkasından öğrenmiyordu
Uçsuz bucaksz deniz,
İcinde buyüyen bir bilgiydi ırmağın önünde
İnsan da biraz böyle
Dünya konuşur..
Kalabalık konuşur..
Zaman konuşur.
Ama bazen en uzun yolculuk,
içindeki sesi yeniden duymaktır..
Bütün seslerin içinden geçip
Kendi sesini dinlersin
5.0
100% (5)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz