DUA
Gözümüzü kör eden kibirden
Gönlümüzü daraltan o ağır yükten
Bizi kendimize yabancı kılan histen
Sana sığınırız kalbimizi genişlet Allah’ım.

Meyve veren ağaç gibi eğilmeyi
Büyüdükçe küçülmeyi haddimizi bilmeyi
Hata yaptığımızda boyun büküp dönmeyi
Bizlere nasip eyle ruhumuzu güzelleştir Allah’ım.

Hüküm veren değil anlayanlardan eyle
Sadece konuşan değil dinleyenlerden eyle
Yaratılanı yaratandan ötürü sevmeyi
Ömrümüze en güzel azık eyle Allah’ım.

Süslü elbiselerin aldatıcı renginden
Dünyanın geçici, sahte ahenginden
Unutturma bizi toprağın serinliğinden
Nereden geldiğimizi unutturma Allah’ım.

Yarattığın her canda bir sır görmeyi
Kırılan bir kalbi hemen şevkatle örmeyi
Makam arttıkça sorumluluk bilmeyi
Bir borç eyle yolumuzu aydınlat Allah’ım.

Malı da, mülkü de kendimizden bilmekten
Kul hakkı heybesiyle huzuruna gelmekten
Verdiğin nimetlere şükrü es geçmekten
Muhafaza eyle kalbimizi arındır Allah’ım.

Herkesin haklı olmak istediği bu çağda
Bizi doğrulukta tevazuda ve aşkta
Yalnız bırakma fanilik yolculuğunda
Elimizden tut nefsimize bırakma Allah’ım.
06.06.2026 ALİ BALABAN

Paylaş:

6 Beğeni

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (4)

5.0

100% (4)

Dua Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Dua şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

DUA şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Adem Çelik, @geli

7.6.2026 22:56:17

5 puan verdi

Kibrin gölgesinden uzaklaşıp tevazuun ışığına sığınan, yaratılanı Yaratan'dan ötürü sevme erdemini her dizesine işleyen bu dua, çağımızın karmaşasında ruhunu dinlendirmek isteyenler için adeta bir sükûnet limanı olmuş. Kalbimizi genişletmeyi, haddimizi bilmeyi ve en önemlisi fanilik yolculuğunda nefsimize yenik düşmemeyi dileyen o içten yakarışınız, okuyan her gönülde karşılık bulacak derinlikte.
Dünyanın sahte ahenginden sıyrılıp, toprağın serinliğini ve yaratılan her candaki o eşsiz sırrı hatırlatmanız, dizelerinize irfan dolu bir olgunluk katmış. Haklı olma hırsının bürüdüğü bu çağda doğruluk, tevazu ve aşk çizgisinden ayrılmamak için ettiğiniz bu samimi niyaz, kaleminizin ne kadar duru ve bereketli bir kaynaktan beslendiğinin en güzel nişanesidir; yüreğinize ve o güzel kaleminize sağlık, duanız dergâh-ı izzette kabul olsun.

bdbedri, @bdbedri

7.6.2026 17:50:21

Sevgili Ali Bey..
Bu şiir, yalnızca bir dua değil; insanın kendi nefsiyle yaptığı en samimi yüzleşmenin mısralara dökülmüş hâli. Kibirden tevazuya, benlikten kulluğa uzanan her dizede derin bir irfan ve iç muhasebe hissediliyor. Şair, öğüt veren bir makamdan değil; eksiklerini bilen, arınmayı dileyen bir gönül makamından sesleniyor. Özellikle “Meyve veren ağaç gibi eğilmeyi” ve “Makam arttıkça sorumluluk bilmeyi” ifadeleri, günümüz insanının en çok ihtiyaç duyduğu hakikati sade ama etkili bir şekilde hatırlatıyor.
Şiirin en güçlü yanı, dünyayı suçlamadan önce insanın kendi nefsine dönüp bakmasını sağlamasıdır. Her kıta, okuyanın kalbine bir ayna tutuyor; her yakarış, vicdanda yankı bulan bir dua oluyor. Samimiyetiyle etkileyen, hikmetiyle düşündüren, tevazuyu ve şükrü yeniden hatırlatan çok kıymetli bir eser olmuş.
Kaleminize bereket, gönlünüze ferahlık diliyorum. Bu şiir okunmaktan çok hissedilen, hissedildikçe de insanı kendine getiren nadide çalışmalardan biri olmuş.Tebrik ederim.