1
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
48
Okunma
Dağların ardında bir ışık söner,
Yollara savrulur sararan yaprak.
Zamanın çarkından payına düşen,
Sessizce yutuyor o kara toprak.
Turnalar uçuşur, teller yaralı,
Gönlümün bağında kurudu bağlar.
Kaderin elinden bahtı karalı,
Gözümün yaşını siliyor dağlar.
Bir yorgun rüzgârdır esen başımda,
Savurur külümü yele dökerek.
Dünyanın çilesi durur karşımda,
Ömrümü harcadım boyun bükerek.
Zifiri gecede bir çıra yansın,
Karanlık gölgeler dağılsın gitsin.
Uykusuz gözlerim şafakla tansın,
Yürekte bu sızı nihayet bitsin.
Kocapırım söyler sözün özünü,
Dünya bir handır ki konanlar göçer.
Kapatma ne olur kömür gözünü,
Ecel şerbetini her gelen içer.
Ömer Tarım
7 Haziran 2026
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz