1
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
62
Okunma
Ne kış ısıttı solan çiçekleri, ne de sen güldün yüzüme,,çiçekler tekrar açtı da sen gülmedin bir kere....
Belki de dostunu bulamamış bir kaderdi yalnızlığımız,kimseye güvenemediği için onu suçlayamayız...
Aslında yüzümün tek rengi vardı,Sonra birşeyler oldu ,,,rengi soldu...
Aslında benim dengemi bozma derken kastettiğim şuandı...
İfadesiz bakışlarından anlam çıkarmaya çalışmak yordu,bana öyle bakma...
Yüzmeyi bilmediğimden eminim ama sen okyanus olsan atlayacağımdan korkuyorum...
Ben seni, bedenimde kalbime,evrende gökyüzüne koydum,,Kalbimde yakından hissettiğim,gökyüzünde uzaktan seyrettiğimsin....
Şimdi neredesin,ağaçların evlerin var mı ya sevdiklerin yanında mı....
Kimsenin bilmediği bir derdin içinde misin,,,söylesen sesin duyarlar mı...
Neredesin gözümün değerlisi....
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz