4
Yorum
16
Beğeni
5,0
Puan
93
Okunma

Fondaki resimdeki ağacın altında Enezin bir köyünde , bir kafe vardı bundan otuz yıl önce
1996 yılının Temmuz ayının 12 . günü hiç unutmam , nasıl girdin o gün kalbime...
O kafe yıkıldı , ama ağaç yıllara meydan okurcasına dimdik ayakta...
Aşkımız gibi...
Yine batıyor bir gün
Sensiz her batışı ömre bir sürgün
Ey gün !
Bir kere de yüreğime batmasan
Sanki ölürsün ...
Çağdaş DURMAZ
5.0
100% (7)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.