(((BAHTIN RUZGARI)))

HOŞÇA
KAL
LEYLÂ

ölüm dediğin
beden elbisesinden soyunmak
son günleri deyim
leyla

yavaş yavaş veöldüğümün farkındayım
her gün tükeniyorum
bitiyorum
Leyla

Bahtın rüzgarı
bana sert esiyor
sensiz esiyor
Leyla

Beden elbisem den
soyunmak üzereyim
farkındayım
Ben sensizliğin
Girdabında çarkında yım
Leyla

Hayli yorgunum
Bir okadarda yalnız
Şeytanların ştiş kakışından uzak
Karışık düşünceler içinde
Geceler derin
Geceler ; karanlık
Leyla

KALBİME BAKIYORUM
Bu dönülmez yola çıkarken
Biri varmı diye ??
SENSİZ LİĞİN
ÇÖLÜNDE BULUYORUM KENDİMİ
Bir tek sîmâ bir tek yüz bir tek isim
Bulamıyorum
Leyla

Bir dost bir damla ılık
Sevgiden ibaret ruya yaşam
soyunmuşum hepsinden
Hiçim boşluk gibiyim
Leylâ

hiç kullanılmamış defter ömrüm
Tek yaşam izi hayat belirtisi
Çizgi dahi yok
Yaşam diyorum yaşam
Ne kadar amansız
Ne kadar zalim
Leyla

Yokum desem yalan olmaz hiçim ..
Yağmur yağıyor
Damlalar tıp tıp değil sicim
Bir hasret var yüreğimde
Neye bilmiyorum
Bu elem bu acı bu hüzün niçin
Benim ne dünüm var ne bugün ne yarın
Peki ben nerede varım
Leyla😪

HEYY Çal mızıkanı sivri sinek
Rahatsızlığın da .. hayat
Dinlemeyeceğim. benim için
Sende ne varsa bayat
Ben sana ne intisap ederim ne beyat

Ben yoluma sen yoluna
bundan sonra
Ben sensiz de giderim
Dinlediğim yok o
Akordu bozuk vaveyla’yı
sen ki elimden aldın
Leylayı hayat

ÖYLE ÖZLEDİM Kİ
O çocuklukta kı sevdayı.
Bir de sevda’ya sebep leyla’yı
Gurbetlerin hasret leri
Hizanları girdi araya
Ruhum hapsedilmiş mahkum
Nefis denen mağaraya
Yıllar israf yıllar yanmış Yıllar kül
ister ağla ister Gül
Leylâ

Sen ömrü
özenti içinde yazılmış şiir sanıyorsun
AĞLADIĞINI GÖRMÜYORSUN
O BIRAKTIĞIN DEĞİLİM ARTIK
TANINMAZ HALE GELDİM
SEN Bilmiyorsun
Ne leyla o gunku leyla
Ne sevda o günkü Sevda sorma 😪!

Bir hüzün Sarar yüreğimi her sabah
Bir karanlık çöker yğreğime
Her akşam sorma
İş nsan bir damla sevginin
Ardından koşar bir ömür
Sonunda biraz kül biraz kömür
sen ne isim veriyorsun bilmiyorum
Bendeki adı (Ömür) yaşamaksa
LEYLÂ

Doğduğumu hatırlıyorum
Yumuşacık küçük ellerim vardı
Her şeyi bulanıktı..
Duygularımı söyleyemiyordum
Sonra büyüdüm; ağlamayı öğrendim
Sonra yaşlandım ;
Alışmışım bir türlü güle iyordum

EZNLAR OKUNUYORLAR
DAVUT SESLERLE
DİNLİYORUM GÖZÜ YAŞLI
Kar yağdı yüksekleri me
Soğuk var üşüyorum
Yavaş yavaş ölüyorum..
Yaşam denen hikayem; bu kadar
Bunu hatırlıyorum

Geçmişin karelerinde
Tüm resimler silik..bulanık anlamsı
ZAMAN İNSAFSIZ ZAMAN VİCDANSIZ
Öyle vahşi akıyor zaman düşün
Birde sensiz
Tüm zamanları yalnız yaşıyorum
LEYLÂ 😪

Madem sevilmeyecektin
Sen niçin doğdun
şimdi ben ne yapayım
hem sevgi yok hem sen yoksun
Bu ömrün yaşamın manası ne
Bana sen söyle
Leylâ

Ben hem ağlar hem dinlerim
Sesini duydukça Mesut oluyorum
LEYLÂ

Yaşlı yreğim artık
Hüzünleri kaldıramıyor
Sessizce ölüyorum
ölürüm bir şey değil de
Sensiz ölüyorum bir de
SORMA BE LEYLA

Yalım yalım
Acılarımla birlikte ölüyorum
LEYLA

Bir bakıma beni görmediğin iyi
Belki de üzülürdün
Bunu hiç istemem
Gerisini sorma
UYKUM VAR ÇOK YORULDUM
DERİN UYKULARA DALIYORUM
HOŞÇA KAL
LEYLÂ