Geri Dönüşü Olmayan Veda
Son dörtlük, şiirin en asil ve en dik duruşlu yeridir. Şair, yaşanan hüzün ve gözyaşının ardından kapıyı tamamen kapatır:

"Hüzün ve gözyaşı kaldı geriye / Bu saatten sonra dönme geriye / Ben de yer yok artık bu sevgiye"

Bu dizeler, acıyı çekmiş, sarsılmış ama kendi küllerinden yeniden doğmayı başarmış bir ruhun kesin kararıdır. Artık o kalpte eski sevdaya yer yoktur; bırakıp giden insan, gittiği yerin yalnızlığında kalmalıdır.

Özetle;
Geleneksel 11'li hece ölçüsünün ritmiyle, geçmişin güzelliğine iç geçirirken bugünün yozlaşmışlığına sitem eden, fakat finalinde tam bir duruş ve vakar sergileyen çok güçlü bir eser. Yaşanan haksızlığı, dökülen gözyaşını ve nihai kabulü kelimelerin arasına nakşeden o dürüst, içli ve sarsılmaz yüreğinize, kaleminize sağlık.