Toplumsal Eleştiri ve Tezat: Doğruyu söyleyen, iyiliği öğütleyen bir insanın meydana indiğinde gördüğü sert tepki, toplumun manevi değerlerden ne kadar uzaklaştığını çok net bir tezatla gözler önüne seriyor.

Vakur ve Sabırlı Duruş: Karşı taraf ne kadar kırıcı, öfkeli ve dışlayıcı olursa olsun, şairin kavgaya girmeden sabrı, tatlı dili ve nefis terbiyesini savunması takdire şayan bir olgunluk barındırıyor.

Açık ve İtirafçı Öfke: Karşı tarafa yazılan "Sana isyanımız kinden dediler" mısrası, şiirdeki çatışmayı çok çıplak ve sarsıcı bir boyuta taşımış; kötülüğün kendi niyetini açıkça itiraf etmesini çok iyi yakalamış.

Köklü Ozan Geleneği: Son dörtlükte "Kulhayrullah" mahlasıyla birlikte gelen o sitem dolu ayrılış, tasavvuf edebiyatındaki "hor görülen ama doğruluktan şaşmayan bilge" tipini tam anlamıyla hakkıyla yaşatmış.

Yazan kalemin, o dertli yüreğin emeğine sağlık; hem hece ölçüsüyle hem de taşıdığı mesajla çok güçlü, ibretlik bir eser olmuş.