Kopuşların da oldu senin,
Ayaküstü öpüp geçişlerinde beni.
Ortalığı kırıp döküp
Her yeri ateşlere verişlerinde oldu senin.
Valizini alıp çekip gidip,
Pişman olup geri gelişlerinde;
Anahtarını unutup
O zile boşu boşuna basıp,
Saatlerce o kapıda kalışlarında oldu senin,
Belki kapıyı açarım diye...

Suskun anların da oldu senin günlerce;
Hiçbir şey olmamış gibi dizlerimde yatışlarında,
Dönüp gözlerime bakışlarında...
Sonra bana kırıp döktüğün yerleri gösterip
Kahkaha atışlarında oldu senin.
Kalkıp iki kahve yapıp, iki sigara yakıp
Birini ellerinle dudaklarıma verişinde oldu senin.

Ve dedin ki bana bir akşam:
"Hani o gittiğim gün vardı ya,
Ortalığı kırıp dökerken
Çok bekledim ellerimden tutar,
Sonra sarılıp öpersin diye.
Öpmedin...

Sen öpmedikçe, daha da çok kırdım geçirdim.
O valiz boştu o gün,
Üstümde hiçbir şey yoktu.
Biliyor musun, o gün ben çok üşüdüm.
Apartmanın girişinde çok bekledim ben seni,
Belki arkamdan gelirsin diye.
Gelmedin...

Sen gelmeyince daha da çok üşüdüm.
Sen kapıyı açmayınca taksi çağırıp
Bir arkadaşıma gittim;
Taksi parasını da o ödedi."

Ve dedin ki tekrar bana:
"Eğer bir gün yine kırıp dökmeye kalkarsam her yeri,
Bil ki sebebi sendendir; o gün öpmemişsindir beni.
Tut titreyen ellerimden, iki sigara yak.
Al kucağına, birini ver dudaklarıma;
Öp beni, öp beni!
Gideceğim desem de sakın bırakma beni;
Defalarca, defalarca öp beni..."