Bir sıkıntı düşer gönlüm içine
Nefesim daralır ey yâr sen diye
Bir gariplik dolanır hep yüreğimde
İsmin yürür durur bütün damarıma

hüzün çöker sessiz sensiz üstüme
Bir bitkinlik olur tükenir fêrim
İzlerin silinmiş uzak bir maziden
Her yol ayrımında kalır bin bir sızım

Ne yana dönsem de gelir hep yüzün
Kalbim bitâp düşer yaralı üzgün
Özlem örer beni ince ağlarla
Çeker beni korun ateş içine

Maziden kalanlar olur bin sızı
Sükût düşer de sinemi deler
Açılmış yaralar içinde yanar
Mecnun gibi pervân olup dönerim

Ateşte yürürüm bilerek isteyerek yine
Yanmak düşer bana gâlu belâdan yine
Kaderimdir derim yazılı alnımdaki izine
Mühürlü bir yazgı silinmez bende mahşere

Senin uğruna çekerim bin bir türlü cefâyı
Sen gizimde saklı eremediğim sırrımsın
Ve ben ey yâr yine sensiz bir nâtamamım
Parçalanarak eksilerek sana varır benliğim