Gönlümde deveran eden,
Dönüp duran çark’ım benim!
Can evimde yanıp tüten,
Benzerlerden fark’ım benim!

Gölgende almışım nefes
Ben bir kuşum, sen bir kafes
Gönül kulağımdaki ses
Evim, yuvam bark’ım benim!

Ben gece, sen tan gibisin!
Canım içre can gibisin
Şah damarda kan gibisin
Kalbe giden ark’ım beni!

Benden öte daha ben’sin
Hem ruhumsun hem bedensin
İçimi ısıtan sensin
Zemheride kürk’üm benim!

Bana gönüllü sürgün ol!
Son şarkım ol, son türküm ol!
Ötekilerden farkım ol!
Ey şahikam, görk’üm benim!

Gece mehtabı andıran,
Hasreti yürek yandıran,
Mor gülleri kıskandıran,
Bahçem benim, park’ım benim!

Şahsına münhasır tipsin
Miş’li geçmiş zaman kipsin
Hayata bağlayan ipsin
Gönül bağım, berk’im benim!

Karakışta kor’sun bana!
Kader seni kursun bana!
Rabbim senden sorsun bana!
Mahşer günü sorgu’m benim!

Yâr yâr diye seslendiğim,
Yokluğunda hislendiğim,
Hicranından beslendiğim,
Gelmez diye korku’m benim!

Bir yanın segâhtır senin!
Öbür yanın âh’tır senin
Vuslatın sabahtır senin
Sen ki en son şarkı’m benim!

23/05/2026-Trabzon

M. NİHAT MALKOÇ