Aldanma hayatın güzelliğine,
Tüm umutlar hayal olur, düş olur.
Bir nefret beslersin öz benliğine,
Dünya senin için tümden boş olur.

Gönlün hasret kalır aşk neşesine,
Hüznün ile çatlar, o gamlı sine,
Çekilirsin yalnızlar köşesine,
Buğulu gözünde biraz yaş olur.

Dirseğini bir kayaya dayarsın,
Başını da ellerine koyarsın,
Düşünürsün; tüm her şeye doyarsın,
Suyun kezzap olur, ateş aş olur.

Sen oldun her zaman yerinde sayan,
Anlarsın hiç yokmuş hâlden anlayan,
Seni hiç bilemeyen ve tanımayan,
Bazen annen baban, bazen eş olur.

Göz yaşların yanaklarından akar,
Gök gürler zihninde, şimşekler çakar,
Suskunluğun ruhen içini yakar,
Ciğerine batan, yivli şiş olur.

Kimse bilmez ruhen sana zulüm var,
Gönlümün bağında solgun gülüm var,
Hamdolsunki en sonunda ölüm var,
Belki o gün alem biraz hoş olur.

Oysa ölüm çatıp, ömür bitse de,
Kuzgunlar başına gelip ötse de,
Mezarında ot yeşerip, bitse de,
O otlarda bile bir telaş olur.