​Gözlerindeki devrim, kalbimdeki ihtilali başlatan en asil ateştir,
Bakışların bir halk ayaklanması gibi, yıkıyor içimdeki eski rejimleri,
Gülüşünle başlıyor büyük hareket, prangalardan kurtarıyor bu esir kalbi.
​Senin sevdan, meydanlarda haykırılan kutsal bir bildiri,
Eskiye dair ne varsa yakıp yıkan bir ateş.
Dudağından dökülen her kelime,
Yeniden yazıyor aşk denilen o tarihi.
​Seni sevmek, yasak bir marşı bağırmak gibidir,
Korkusuzca namluların üzerine yürümektir.
Zemheri kışlardan çıkıp güneşe dönmektir yüzünü,
Mühürledim ruhuma seninle gelen o sonsuz hürriyeti!
​Sokaklarımda yankılanan bir direniş şarkısı adın,
Korkuyu söküp atan, zulmü yıkan feryadın.
Karanlığı yırtan o zafer müjdesi,
​Her öpüşün bir işgal, her dokunuşun bir zafer,
Bu aşkın ordusunda ben en sadık nefer.
Yıkalım bütün duvarları, açalım kapıları,
Seninle kuracağız o aydınlık yarınları.
​Zindanlar yıkılsın, kırılsın artık bu paslı zincir,
Aşkınla boyanmış bütün meydanlar, bütün şehir.
Senin yolunda ölmek bile bir özgürlüktür,
Bu ihtilal kalbimde ebediyen sürecektir!

Alper KARAÇOBAN