Gönül Mahkemesi”

Kendimi ihbar ediyorum, çok seviyorum hakim bey…
Delilim kalbimdir, susmaz, inkâr etmez, eğilmez.

Her atışı bir itiraf, her sızısı bir ifade,
Adını sayıklar geceler boyu, tutanaklara geçmez.

Savcı bakışlarınla suçumu yüzüme okudun,
“Bu sevda ağırdır” dedin, “cezası ömür boyu.”
Ben başımı eğdim, ellerim titredi sessizce,
Çünkü en büyük suçumdu seni sevmek, doğru.

Tanıklarım geceler, uykusuz kalan yastığım,
Islak kirpiklerim bilir, kaç kere yandığımı.
Bir tebessümünle müebbet yedim aslında,
Ve sensiz her gün yeniden yargılandığımı.

Hakim bey, vicdanınıza bırakıyorum kalbimi,
Kaçış yok, firar yok, zincirim sensin zaten.
Affa da sığınmam, ceza da kabuldür bana,
Yeter ki adın geçsin hükmümün her satırından.

Salonda sessizlik… Kalbim son kez konuşur:
“Suçluyum” derim, “ama pişman değilim asla.”
Kaleminiz titrer mi bilmem o son anda,
Ben çoktan razıyım yazılacak karara.

Gerekçeli karar yazıldı kalbimin duvarlarına,
Mürekkebi gözyaşı, imzası derin yaraydı.
Her satırında sen vardın, eksiksiz ve acımasız,
Sanki aşk değil de hüküm, sanki sevda değil davaydı.

Dosyam kapanmadı hakim bey, temyize götürdüm seni,
Üst mahkemem yine sensin, kaçacak yerim yok.
Her umut bir dilekçe oldu, reddedildi birer birer,
Çünkü senin adaletinde sevene merhamet yok.

Gardiyan geceler nöbette, uykularım firari,
Rüyalarım kelepçeli, hep sana çıkıyor yollar.
Her sabah yokluğunla sayım veriyorum kendime,
Ve her akşam sensizlikle kilitleniyor kapılar.
Zaman burada ağır işler, takvimler yalan söyler,
Bir dakika sensizse eğer, bir ömre bedel olur.
Demir parmaklıklar değil beni esir eden aslında,
Adını anamadığım her an içimde mahpushane kurulur.

Hakim bey… artık son sözüm sorulsun,
Ne diyeceğim belli, ne saklayacak hâlim var:
Ben seni sevdim, hem de sonumu bile bile,
Şimdi verilecek her karara razı bir sanık var.

Kaleminiz ağır ağır indi kâğıdın üstüne,
Salonda zaman durdu, nefesler tutuldu o an.
Ve siz baktınız gözlerimin en derinine,
Sanki ilk kez gördünüz içimdeki yanan.

NİHAİ KARAR:
Sanığın suçu sabittir…
Sevmiştir, hem de geri dönüşü olmayacak kadar.

Ancak…
Bu mahkeme, ilk kez merhametle hüküm kurar:

Sanık, sevdiği kişinin kalbinde yer bulamadığı için…
Ömür boyu yalnızlıkla cezalandırılmıştır.
Dosya kapandı.
Mühür vuruldu, kalem kırıldı.

Ama…
İçimdeki dava hâlâ sürüyor hakim bey,
Her gece yeniden açılıyor o dosya.
Ve ben…

Her seferinde aynı suçtan,
Aynı sevdaya
Yeniden mahkûm oluyorum.