Yazılış ve okunuş birbirine benzer, sanırsın ikiz kardeş gibi;
Ya da dost, arkadaş, belki de iki sevdalı eş.
Sadece birer harf ayırır yollarını; biri "F" ile sadakat, biri "D" ile gitmek...
Kelime olarak benzese de değil görüldüğü gibi;
Vefa bağlılık, veda ayrılık; tercihini sen seç!

Bazı vedalar merasimlidir; acılıdır, yaslıdır,
Vatan uğruna canını feda eden kahraman şehidinki gibi...
Bazı vedalar güzeldir; mutludur, umutludur,
Sevdiği adamla evlenen telli duvaklı gelininki gibi...

Bazı vedalar gereklidir; hasretlidir, özlemledir,
Okulu, tahsili için ailesinden uzaklara giden öğrencininki gibi...
Bazı vedalar zorunludur; yakıcıdır, sancılıdır,
Kavuşamayacak olan imkânsız sevdalıların, âşıklarınki gibi...

Bazı vedalar hukukidir; nafakalıdır, tazminatlıdır,
Evliliklerinde saygı ve sevgi bitmiş, geçimsiz karı kocanınki gibi...
Bazı vedalar şereflidir; yillarca çalışmıştır, yorulmuştur, emektâr emeklininki gibi...

Bazı vedalar gurbetlidir; vizelidir, pasaportludur
Rızkını kazanmak için doğduğu yerde değil, doydugu yere giden gurbetçininki gibi...
Bazı vedalar göz yaşlıdır;Tabutludur, mezarlıdır,
Gidenin geri gelmedigi ölüm gibi...

Vefa mı?
"Sevgide çekilen cefâda binlerce vefâ vardır."
Dostluğun hafızası, gönlün sadakati, zamana direniş, insanlığın mührüdür;
Kısaca vefa, bir karakter meselesidir.
"Eskiden vefa vardı, veda nedir bilmezdik..."

Not: "Vefa sadece İstanbul’da bir semt adı değildir"