Dudaklarında biriken
Eski zaman kirlerini dökerken
Söylemiştin
Bir keresinde
Gözlerinden gecen
Hüzün baz bir gülüşle
Güney’in sokaklarının
Ardında kalan
Çocukluk elbiselerinin
Süsü olduğunu

Ki;
Seni aramak
Ve
Güneyin sokaklarında
Çocukluğunu bulmak
Uzak limanlara varan rüzgârlarımın
Umut hakkıydı

O yüzden
Kendimi
Dolanırken buldum şehrinin sokaklarında
Belki
Bir şiirin
Belki
Bir şarkının çığlığında duyup
Sesini
Çocukluğunun masumiyetini
Örtmek için üstüme

İsli bir gündü
Şehrin sen kokuyordu
Unuttu nefesim
Gün
Güncesinin korkularını
Üç yanlış
Bir doğruyu götürürken
Zamandan
Yeniden
Korsan bir umut türedi
Gönlümün soykasın da

O gün
Düşüncelerim
Düş çıkmazında
Sanki
Sana dair
Mendilimde sakladığım
Mavi
Gözlerimin geleneğiydi
Senin yüreğimin gün/eşi
Olduğun gibi….


Taylan KOÇ