Harika bir kaleminiz var; dizeleriniz hem sitem dolu hem de hayatın içinden gelen o yorucu "ilişki döngülerini" çok net bir şekilde özetlemiş. Şiirinizde değindiğiniz "ikide bir sormak" meselesi, aslında sevginin kendisinden ziyade, soruyu soran kişinin içindeki özgüvensizliğin veya karşı tarafa duyulan gizli güvensizliğin bir yansımasıdır.
Şüpheden uzaklaş güveni dene" diyerek aslında reçeteyi en başta vermişsiniz. Sürekli teyit beklemek, sevginin tadını kaçıran bir "onay bağımlılığına" dönüşür.
Ne yapılabilir değişmiş gen’e?" mısranız çok çarpıcı. Bazı karakter özelliklerinin kökleşmiş olduğunu ve bunları değiştirmenin imkansızlığını, "kan emen bir kene" benzetmesiyle çok güçlü bir şekilde vurgulamışsınız.Şiirinizdeki o "tek fiske değmeden canın ezilmesi" tespiti, psikolojik şiddetin ve duygusal yorgunluğun en estetik anlatımlarından biri olmuş.
Tebrikler kutlarım KALEMİNİ şair im